Mrs. Admiraal to be

“Met jou wil ik trouwen”, hadden we beide al een aantal keren naar elkaar uitgesproken. Ik probeerde niet over een aanzoek te fantaseren om eventuele teleurstellingen te voorkomen. Want wat als het aanzoek niet romantisch zou zijn? Wat als de ring niet mooi was? Wat als hij niet op één knie zou gaan? Dat zou allemaal geen verschil uitmaken. Ik zou hoe dan ook volmondig ‘JA’ zeggen. Tenminste, dat dacht ik.

Met mijn verjaardag had ik vliegtickets gekregen voor een citytrip naar New York, waar we samen onze kerst zouden gaan vieren. Na mate de vertrek datum naderde betrapte ik mezelf er op dat ik er aan dacht dat dit wel DE perfecte gelegenheid zou zijn maar wederom probeerde ik deze gedachte te verdringen om eventuele teleurstellingen te besparen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Een maand voordat we naar NYC zouden gaan nam Nick mij als verassing mee naar Parijs. Nadat we de beste sushi ever hadden gegeten (en hij vind sushi verschrikkelijk),IMG_2569 nam hij me mee naar de Eiffeltoren, waar hij een dekentje en champagne uit zijn tas haalde. Dit was romantiek XXL. Terwijl we daar zaten te kletsen en te drinken ging van binnen mijn hele lichaam te keer. Ik probeerde zo relaxt mogelijk over te komen maar het woordje “Ja” lag op mijn lippen. En toen zei Nick ineens “zullen we gaan”. Begrijp me niet verkeerd, het was geweldig, hij had ontzettend zijn best gedaan en ik mocht dan ook niet teleurgesteld zijn.

De volgende dag kreeg ik mijn volgende verassing, Disneyland Parijs. Even voor de duidelijkheid, ik ben een Disney freak. Nick heeft mij altijd gezegd dat hij mij nooit in Disney ten huwelijk zou vragen maar toen wist ik het, hij zei dat natuurlijk als afleidingsmanoeuvre… Met kloppend hart liep ik de poorten door richting het kasteel en met steeds kleinere pasjes liepen we door richting Adventureland, want er gebeurde niets. “Oh hij wacht natuurlijk tot vanavond bij de lichtshow”, nee dat deed hij niet. Na de lichtshow gingen we namelijk gewoon naar huis. Ik herhaal, begrijp me niet verkeerd, het was geweldig, ik word verwend met verassingen maar ik wilde zo graag.

IMG_4085Op 21 december 2017 werd ik weer in de watten gelegd met een verassing. Het was onze tweede dag in New York en we zaten in een Uber naar de bestemming toen de driver het verklapte door te zeggen “Are you going to the heliport?” Een helikoptervlucht boven Manhattan! Een betere manier om het Vrijheidsbeeld te bekijken is er niet. Val ik in herhaling als ik nu weer begin over mijn kloppend hart, dit is het moment, niet teleurgesteld zijn want dit is al zo geweldig? Nou dat dus.

Maar dit was nog niet alles. Er kwam nog een verassing aan dus gingen we door richting Times Square. Nick zat alleen maar op zijn telefoon. Ik probeerde het gezellig te houden door met hem te praten of eigenlijk tegen hem te praten, wat hem alleen maar meer irriteerde. Ik snapte er niets meer van en gehaast liepen we over straat. Maar opeens was daar mijn verassing, fotograaf Eom Taeyeong die mij een cursus fotograferen ging geven. Op dit moment had ik geen kloppend hart meer. We maakte een paar foto’s en ik was er zeker van dat het aanzoek er niet meer van zou komen. De fotograaf suggereerde om een paar foto’s van ons te maken om te laten zien hoe het moest. Op dat moment zei Nick ineens “kijk dan” (of iets in die trant want eerlijk gezegd weet ik de precieze woorden niet meer, alles ging vanaf dit moment heel snel) en hij wees omhoog. Ik keek en zag onze foto op een billboard met daar boven letters waarvan het voor me gevoel wel een eeuwigheid duurde voordat ik door had dat ze de zin “Jamy Joy will you marry me?” vormde. Toen ik verbaasd terug keek naar Nick zat hij voor me op één knie met een ring in zijn hand. Mijn reactie was het enige waar ik de afgelopen tijd wel schaamteloos over had gefantaseerd. Of het nou “Ja”, “Jaaaaa” of “JA!!!”, zou worden, de uitkomst was het zelfde. Maar het werd “is dit echt?” Waarop Nick mij aankeek als of ik gek was en zei “natuurlijk mongool”. Ik was rechtstreeks in een romantische film beland en dit had ik nooit kunnen bedenken. Ik begon hem stevig te knuffelen toen hij me er aan herinnerde dat ik nog wel antwoord moest geven en daar was het woord wat je dagelijks gebruikt maar wat ineens een andere betekenis krijgt en wat ik dan uiteindelijk kon uitspreken, “Ja”.

HUMA3721-편집

Lees hier ook ons verhaal op She Said Yes

9 comments

  1. Wauw zucht wat prachtig!!!❤ Wat super mooi, goed en spannend geschreven! Je hebt talent Jamy Joy! 🙂
    Geniet van je trouwavontuur en bedankt voor het delen van je verhalen met ons!
    Ik kijk al uit naar je volgende “sharing story”!! 😀

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s