Reality Check

Ik ben afgelopen maandag 27 geworden, hiep hiep hoe slaan we dit over?
Het is niet dat ik een probleem heb met ouder worden of er ouder uit zien. Dat komt misschien ook omdat ik zonder make-up gemiddeld 15 wordt geschat, maar dat terzijde. De reden dat ik het niet leuk vind om ouder te worden is omdat de tijd zo ontiegelijk hard gaat.

24311_625793877437173_999040659_n
Baby J, yup ik was blond.

Toen ik een jaar of vijftien was had ik mijn hele toekomst voor mezelf uitgestippeld. Tegen de tijd dat ik achttien zou zijn, zou ik de liefde van mijn leven hebben gevonden. Vijf jaar later zou ik de eerste mini me op de wereld zetten en het opvoeden zo goed mogelijk proberen te combineren met mijn carrière in wat dan ook. “Rijk” worden was nooit een must maar financieel stabiel paste in het plaatje. Wij zouden koophuisje, boompje, beestje wonen en uiteindelijk trouwen. Wah Wah Wah…. Hoor hier het faal geluid om dan nu een reality check te doen.

Was ik te dromerig? Optimistisch? Naïef? Of gewoon te jong. Over mijn vorige relaties zal ik niet beginnen. Die waren niet zoals ik me voorstelde dat het zou moeten zijn. Ik stortte mij vanaf mijn achttiende volledig op het oprichten van mijn entertainment bedrijf, ten nadele van mijn studie journalistiek. Dat is de keuze die ik destijds heb gemaakt omdat ik dacht dat ik het allemaal wel samen aankon. Men zegt altijd dat je nergens spijt van moet hebben, BULLSHIT! Spijt is wellicht een te zwaar woord maar had ik het anders gedaan als ik het over kon doen? Zeker weten. Natuurlijk heb ik ontzettend veel geleerd van het runnen van mijn bedrijf maar dat neemt niet weg dat ik het kortzichtig van mezelf zou vinden als ik nu niet kon reflecteren en eerlijk kan toegeven dat ik het liever anders had gedaan.

Terwijl ik van de buitenwereld continue complimentjes ontving over hoe ik op zo’n jonge leeftijd mijn bedrijf, studie en eigen huis had, zag niemand hoe ik met moeite mijn hoofd boven water hield. Ik ga er geen dramatisch verhaal van maken maar je word op deze manier geleefd. Ineens ben je drieëntwintig en heb je voor je gevoel geen stap vooruit gezet. Inmiddels is het allemaal minder knap wat je voor elkaar hebt gekregen. Het heeft uiteindelijk tot vorig jaar geduurd om mijn motivatie terug te vinden en mijn studie weer op te pakken. Wederom waren mensen vrijgevig met hun complimentjes. “Super knap dat je het weer hebt opgepakt”. Bedankt maar nee. Het is niet knap als je na zeven jaar nog bezig bent. En het is ontzettend confronterend om je stagebegeleider te ontmoeten en er achter te komen dat jullie in het zelfde jaar zijn begonnen. Niet alles hoeft super goed of heel erg slecht te zijn. Dit is gewoon wat het is. Dat mijn vroegere toekomstbeeld afwijkt van de realiteit is ook gewoon oké. Mijn vader maakt er wel eens grapjes over. Hij zegt dan, “Dat is het leven. Weet je nog hoe je vroeger dacht dat het allemaal zo simpel was.”

1936325_101066569909909_6076468_n
18 jaar. Confession: Ik wilde een extra lange pony om mijn voorhoofd te verbergen en ging de deur niet uit zonder mijn Russian Red lipstick haha.

Oudere mensen, (lees hier vanaf je eigen leeftijd +2) vinden het onzin als je aangeeft dat je “al” zo en zo oud bent geworden. Om de enige reden dat ze zichzelf oud vinden en dat zou betekenen dat ze dan nog ouder zouden zijn. Ik ben misschien wel te bewust van mijn leeftijd momenteel omdat ik het gevoel heb dat ik afgelopen jaren een beetje stil heb gestaan. Maar nu maak ik mijn studie af, ga ik trouwen, hebben we het over huizen en kinderen en gaat alles ineens in een sneltreinvaart. Voor het eerst sinds een lange tijd zal mijn leven echt gaan veranderen. Ik vind het spannend en eng. Vooral omdat ik voor mijn gevoel volgende week wakker wordt en het dan 2023 is.

Al deze nieuwe keuzes die ik afgelopen tijd heb gemaakt leiden tot één conclusie. Ik wil mijn dagen bewust mee maken. Het gevoel hebben dat ik ruimte heb om te ademen. Kunnen zeggen wat ik hoorde en zag toen ik buiten liep in plaats van me afvragen hoe ik ineens weer thuis ben gekomen. Voor de duidelijkheid, ik heb het over wanneer je even met je gedachten op een andere planeet zit. Niet wanneer je te veel gedronken hebt. Ik ben misschien “al” zevenentwintig maar ik heb ook nog een heel onbekend leven voor me. En ik denk… dat het me moet lukken om daar gevoelsmatig langer over te doen, dan de afgelopen jaren.

4 comments

  1. lieve JJ weer een geweldig leuk stukje wat je heb geschreven.
    en we weten toch allemaal dat het nooit of bijna nooit zo gaat als we hopen of hebben uitgestippeld .
    maar met tijd en wijl komen we er altijd dus gelukkig ook jij .
    ik volg je al heel lang eigenlijk en met volgen bedoel ik niet stalken he dat weet je .
    en ben altijd trots op wat jij presteert en ook de toekomst plannen zien er goed uit voor jou en Nick .
    voor jullie wens ik alle liefde en geluk maar vooral ook plezier xx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s